Leefregels

De inspirerende en adviserende leefregels van “De Triniteinen”

Het voornaamste doel binnen de leefgemeenschap is de ontplooiing van het bewustzijn van de afwezigheid van tweeheid. Vandaar uit zijn er adviezen en leefregels geschreven die misschien iets kunnen verhelderen in het bewustzijn. In wezen is het absoluut onmogelijk iets te zeggen over of vorm te geven aan dat wat onuitsprekelijk is. Als je daar bij blijft word het stil. De stilte Zijn, de stilte die is. Dat stiltepunt Zijn als vorm in de wereld, zou spontaan een leefwijze, een leefregel en een leefgemeenschap kunnen zijn. Daar waar de afwezigheid van tweeheid zich heeft gerealiseerd en dus een leefwijze van een levende wijze is geworden. Vandaar uit kan zich spontaan een leefgemeenschap ontwikkelen, die de afwezigheid van tweeheid leeft. Daar spreekt de leraar in stilte en is de stilte de leraar!

Overwegingen

Ten aanzien van de inspirerende en adviserende leefregels van “De Triniteinen”

Het voornaamste doel is de ontplooiing van het bewustzijn van de afwezigheid van tweeheid. Het zoeken naar deze waarheid als hoogste en voornaamste doel stellen. Niet rusten en ophouden met zoeken totdat deze innerlijke roeping tot realisatie/eenheid is gekomen. De ontwikkeling van het luisteren naar deze innerlijke roeping en zoektocht en deze in alle omstandigheden centraal stellen. Een geestelijke levenshouding zoeken en ontwikkelen die de opgang en het oplossen van de ziel in de non-dualiteit realiseert. Je zou kunnen spreken van een persoonlijke groei naar een onpersoonlijk/bovenpersoonlijk Zijn die de afwezigheid van tweeheid, radicaal in alles centraal stelt! Er worden geen geloven aangehangen maar alleen gebouwd op je eigen directe ervaring. Het van horen zeggen is niet doorleefd en dus niet eigen. Pas als het behoort tot je eigen ervaring is het één geworden, dan zakt het door naar de afwezigheid van tweeheid. Het spontaan beoefenen en ontwikkelen van een steeds grotere openheid tot er geen standpunt meer over is dan De Ene, waardoor de illusie van de afscheiding verdwijnt. Het beoefenen van de liefde, als spontaan gevolg van de bewustwording dat het leven vanuit de non-dualiteit, vanuit Het Ene die De Liefde is, leven is vanuit onvoorwaardelijke liefde. Dagelijks met de leefgemeenschap mediteren en bidden in stilte omdat er niets over te zeggen valt. Wetende dat werkelijkheid zich niet verbind met de ideeën, hoe mooi ze ook zijn. Het van daaruit in vrijheid beoefenen van mededogen en verdraagzaamheid, als spontaan gevolg. Bewustwording bevorderen dat alle verworven wijsheid genade is en deze genade/wijsheid omzetten in een dagelijkse leefwijze.

Als je iets wilt gaan vormgeven wat geen vorm heeft, ervaar je de paradox van de vorm. Hierdoor heeft elke vorm zijn tegenhanger die even waar is en die uit dezelfde energie blijkt te bestaan. Zo ontstaan ook de waarschuwingen als tegenhanger van de adviezen om deze in het juiste licht van de werkelijkheid te kunnen zien. Er ontstaat een totale vrijheid en open visie die al was, en het individu is weer geheel vrij om zijn eigen conclusies te trekken. Elke vorm in de openheid is bewustzijn en als standpunt een kramp en draagt in die zin twee waarheden uit. De keuze is aan jou. Vandaar zowel adviezen als waarschuwingen.